Dit is onze Murphy. Anno 2009 alweer 7 jaar jong.
Een bull terrier van het softe type. Iedereen is lief, kinderen haar grootste vriendjes.
Murf is een echte " mensenhond ". Andere honden zijn leuk, met een duidelijke voorkeur voor Jack Russels (geen idee waarom), maar mensen zijn nog leuker.
Altijd lief voor onze pups en kittens , jonge cavia`s en konijnen worden steevast flink gepoetst. Of deze liefde wederzijds is......

Murphy zou zeker een goede moeder zijn geweest, maar dat feest ging helaas niet door.
Klikkerdeklik voor haar pedigree.

Murphy is opgegroeid samen met onze Dakota. Waar Dakota was, was Murphy. Als er ergens op "afgeblaft" moest worden dan moest Dakota toch wel voorop, Murphy volgde wel, de held... Sinds Dakota overleden is, is Murphy, de andere hondjes ook trouwens, wel een tijdje de draad kwijt geweest.
Verder zijn haar hobby`s slapen , eten en in de weg zitten/lopen. Een eind rennen hoeft voor haar niet, altijd met haar neus tegen de benen van het vrouwtje, daar is waar ze zijn wil.
Tijden staren naar een tennisbal, tja.... wat je daar toch mee moet doen? Een bal of stok apporteren? Die is gek, mooi niet.
Nee, heerlijk tukken op de bank, dat is pas leven. En als ze daar niet vertoeft, waar is ze dan? Juist, bij het vrouwtje!

21/11/'10; Murf de Smurf wordt een dagje ouder merken we. Ze bemoeit zich weinig meer met kittens of puppy's. Zelfs stampij tussen onderdanen Lola en Annabell is geen reden meer om even op te treden.
Bij het geluid van de voerbak komen we als rechtgeaarde, altijd hongerige bull uiteraard wel direct in actie. Als dat niet meer gebeurt, dan is ze of (niet meer Oostindisch maar) stokdoof of kunnen we ons echt zorgen maken..