Dit is onze TumTum. Moeder van Dolores, grootmoeder van Lola en mijn eerste havanezer.

Tum Tum, alias Tummetje of Tummes was een heel lief en zachtaardig hondje. Ze vond iedereen lief en deed nooit een vlieg kwaad.
Ik weet nog goed, dat toen ik haar kreeg, ze weigerde te eten. Dat had ik met mijn vorige honden nooit meegemaakt. En omdat het zo`n klein hummeltje was en ik me zorgen maakte, begon ik haar, helemaal tegen mijn principes in, de eerste paar weken met de hand vlees te voeren. Dat vond ze natuurlijk geen probleem, maar ik was bang dat te moeten blijven doen. Dat viel gelukkig mee.

Tummes zag er nogal fragiel uit, maar dat was bedrog. Als haar pups geboren werden scheurde ze alles wat wat scheuren kon kapot. Ze gaf verder geen kik en elke keer waren er weer binnen een uur 3 of 4 pups geboren. Maar hoe zachtaardig ze was, ze werd een tijger als ze pups had, ook al waren die een aantal weken oud. Zelfs een Duitse Herder moest het een keer ontgelden. Dat haar pups op 8-hoog lagen te slapen maakte niet uit, elke vreemde hond buiten was het haasje.

Naar onze andere huisgenootjes, zoals de poezen, konijn en nog meer beestjes was ze ook altijd erg lief. En tot haar overlijden was het een echt dametje. En wat had ze en hekel aan regen en modder. Zo ver mogelijk bij het gras vandaan liep ze dan op de stoeprand. (waar ze natuurlijk vandaan gestuurd werd!).

Helaas moesten we onze Tummes op 15-jarige leeftijd laten gaan.
TumTum is in 2008 overleden en heeft een mooi plaatsje in onze tuin gekregen zodat ze dicht bij ons blijft.

Pedigree TumTum